Patron szkoły

Jesteś tu: » Strona główna » Patron szkoły

Leokadia Ostrowska urodziła się 28 listopada 1889 r. w Warszawie jako córka Jana i Marianny z domu Klepaczewskiej (lub Klepaczkowskiej). Po ukończeniu gimnazjum, wyjechała na wschód, by rozpocząć pracę jako nauczycielka. Na kresach pracowała prawie 6 lat, nawet w czasie wojny 1920 r. Do Bobrownik przyjechała w 1921 roku i związała z naszą wsią swą przyszłość. Zostaje kierowniczką tutejszej szkoły i prowadzi wychowanie oparte o wartości chrześcijańskie i niepodległościowe. Sama była członkiem PPS - Frakcja Rewolucyjna. Była zwolenniczką  Józefa Piłsudskiego.  Za swoje posłannictwo obrała idee niepodległościowe i służbę wiejskim dzieciom. Szczególnym szacunkiem darzyła symbole narodowe . Niektóre pamiątki takiej działalności szkoły przetrwały do dziś, np. przy obecnym budynku GOK - dawniej teren szkoły – rośnie,  posadzony w 10 rocznicę odzyskania niepodległości, Dąb Niepodległości.


Czas II wojny światowej nie przerwał pracy szkoły. Prowadziła tajne nauczanie. Kierowniczka placówki ukrywała obrazy, mapy i podręczniki i mimo gróźb i szykan nie zdjęła krzyża i godła polskiego ze ścian. W obecności uczniów została uderzona kolbą w twarz za swoją hardość i brak posłuszeństwa. Nie dała się zastraszyć. Ciągle pisała do wydziału oświaty o nowe izby lekcyjne i nowych nauczycieli. W 1941 roku w szkole uczyło się 197 uczniów z Bobrownik, Dzierzgowa, Parmy, Placencji i Zielkowic. W wakacje prowadziła dzieciniec.


W okresie okupacji Pani Leokadia Ostrowska często wyjeżdżała do Warszawy, przewoziła tajne gazetki. W swoim domu przechowywała dzieci żydowskie i powstańców warszawskich. Po wojnie na krótko została aresztowana. Szkoła przeżywa rozkwit, uruchomiona zostaje VII klasa. Pani Ostrowska prowadzi kursy początkowe dla przedpoborowych.


W 1946 roku w Kolegiacie Łowickiej odbywa się uroczyste spotkanie z kardynałem Augustem Hlondem. Wśród wielu dostojników państwowych i kościelnych przy stole katedralnym zasiada również Pani Leokadia Ostrowska.


Po wojnie w szkole pojawiają się „nowi” urzędnicy, którzy wydają różne zastrzeżenia pod adresem pracy jej kierowniczki. W 1948 roku władze oświatowe odwołują Panią Ostrowską ze stanowiska. „Starsza Pani” – tak bowiem mówiono o Ostrowskiej staje się nauczycielką kontraktową, uczy języka rosyjskiego lub religii. „Spod jej skrzydeł” wychodzą późniejsi nauczyciele - Janina Szkup, Józef Zimny, Zofia Rybus. Warto dodać, że stałym elementem jej pracy pedagogicznej były wycieczki, np. do Krakowa na Wawel, złożenie kwiatów na grobie Marszałka. Całą jej działalność cechowała rzeczowość, odpowiedzialność, konsekwencja i wojskowy sposób bycia.


W połowie lat sześćdziesiątych odchodzi z Bobrownik. Zamieszkuje w Domu Pomocy Społecznej w Pniewie k. Żychlina. Umiera 12 marca 1977 r.  Przeczuwając kres swoich dni wcześniej z miejscowym proboszczem załatwiła sprawę pochówku i miejsca na cmentarzu, a także w swojej intencji zamówiła mszę zwaną „gregorianka”. Prosiła też dyrektora pobliskiej szkoły w Bedlnie, aby jej grobem opiekowali się uczniowie, a szczególnie harcerze.


W bardzo skromnej, a wręcz ubogiej uroczystości pogrzebowej uczestniczyło kilkoro osób z Bobrownik i przedstawiciele Związku Nauczycielstwa Polskiego. 


W 1981 roku w Bobrownikach powstaje parafia. Jej ówczesny proboszcz Eugeniusz Ledwoch występuje z inicjatywą sprowadzenia zwłok Pani Leokadii Ostrowskiej do Bobrownik na miejscowy cmentarz. Dzięki pomocy, tym razem już wielu osób odbywa się pogrzeb godny naszej bohaterki. Jednocześnie w naszej szkole dojrzała myśl, by w uznaniu jej zasług nadać placówce imię naszej zasłużonej wychowawczyni wielu pokoleń. Na dzień uroczystości wybrano 31 sierpnia 1997 r. dokładnie 100 – lecie powstania szkoły.


Inicjatorem przeprowadzenia Kampanii „BOHATER” była ówczesna  Dyrektor szkoły Pani Teresa Janicka Panek, natomiast doprowadziła do końca to przedsięwzięcie i zorganizowała uroczystość nadania imienia i sztandar, Dyrektor  Pani  Ewa Zabrzewska.


Były to niezapomniane i podniosłe chwile. Msze św. odprawił i homilię wygłosił Ksiądz Biskup Józef Zawitkowski. Uroczystość zorganizowana została  przy ogromnym zaangażowaniu Rady Pedagogicznej i pracowników szkoły, Rady Rodziców, społeczności lokalnej i absolwentów szkoły.


Dziś obok wejścia do Szkoły Podstawowej im. Leokadii Ostrowskiej w Bobrownikach z płyty pamiątkowej spogląda i uśmiecha się do wszystkich przekraczających jej próg pierwsza kierowniczka tej placówki Pani Leokadia Ostrowska.